Mathieu Devies

Waar ik in geloof

Veiligheid voor verandering

Wat me telkens weer raakt in dit werk is dit: het zelfgenezend vermogen van een mens is groter dan we in onze cultuur geleerd hebben.

Verandering vraagt geen druk, geen forceren, geen harder proberen. Verandering vraagt veiligheid en aanwezigheid. Een zenuwstelsel dat zich veilig en gedragen voelt, leert vanzelf opnieuw rusten, voelen en bewegen. Wat geblokkeerd zit, wil meestal niet weggewerkt worden, maar worden gezien.

Mijn rol is dan ook niet om iemand te herstellen. Mijn rol is om iemand opnieuw in contact te brengen met wat al aanwezig is.

Mijn missie

Mensen helpen om authentiek en veerkrachtig in het leven te staan, in contact met hun ware kern.

Mijn weg hiernaartoe

Van klassieke psychologie naar lichaam en zenuwstelsel

Mijn fascinatie voor de mens begon vroeg. Als kind stelde ik al vragen als: Waarom leven wij? En even later: Hoe werkt de menselijke geest eigenlijk? Die nieuwsgierigheid is nooit verdwenen. Ze leidde me naar een opleiding klinische psychologie aan de KU Leuven, en daarna naar jaren werk als eerstelijnspsycholoog en klinisch psycholoog binnen een voorziening voor mensen met een beperking.

Toch voelde ik gaandeweg dat er iets ontbrak in de klassieke benadering. Niet bij de mensen voor me, maar in de manier waarop we hadden geleerd naar menselijke pijn en verandering te kijken. We begrepen vaak veel met ons hoofd, maar veel minder via het lichaam en het zenuwstelsel.

De polyvagaaltheorie van Stephen Porges werd daarin voor mij een belangrijk keerpunt. Niet als techniek, maar als een andere manier om naar mensen te kijken: trauma-sensitief, lichaamsgericht en met veel meer aandacht voor veiligheid, regulatie en verbinding.

Via het werk van David Servan-Schreiber ontdekte ik vervolgens hartcoherentie. Wat me daarin raakte, was de eenvoud én de concreetheid ervan: een benadering die meetbaar is via biofeedback, maar tegelijk mensen opnieuw leert luisteren naar en zorg dragen voor hun eigen lichaam en zenuwstelsel.

Later brachten onder andere Jan Bommerez en Joe Dispenza daar voor mij nog extra verdieping in - het besef dat lichaam, emoties, bewustzijn en fysiologie niet los van elkaar bestaan, en dat duurzame verandering vaak ontstaat wanneer al die lagen opnieuw met elkaar verbonden raken.

Vandaag combineer ik inzichten uit de klassieke psychologie, neurofysiologie, ademwerk, hartcoherentie, traumaheling en lichaamsgericht werk tot een manier van begeleiden die zowel onderbouwd als menselijk aanvoelt. Het volledige aanbod rond hartcoherentie vind je op de specialistische zustersite hartcoherentietraining.be.

Doorheen de jaren heb ik me verdiept in een aantal domeinen die telkens terugkomen in mijn werk: hoogsensitiviteit, stress en burn-out, trauma, relatietherapie, en ademwerk en hartcoherentie. Niet als losse specialisaties naast elkaar, maar als verschillende ingangen naar hetzelfde menselijke verhaal: hoe we veiligheid, verbinding en veerkracht hervinden wanneer we te lang hebben moeten overleven.